WĘDKARZ PISKI

Kłusownik na celowniku

Najgorzej jest na Pilchach, Rostkach i Rudzie. Kłusowników nie brakuje również na Pogobiu i jeziorze Nidzkim od strony Jaśkowa. Pozytywnym sygnałem jest to, że w ostatnich latach mniej jest zimowych „klepkarzy”. Efektami działań posterunku rejonowego w 2010 roku dzieli się z nami Marek Zagził komendant Państwowej Straży Rybackiej w Rucianem – Nidzie.

O czym zarząd wędkarzy poinformować powinien

Temat zmian w Regulaminie Amatorskiego Połowu Ryb na stronach Tygodnika Piskiego przewija się już od dłuższego czasu. Dziś wyręczając Zarząd Główny PZW i Zarząd Okręgu w Olsztynie postaram się wypunktować najważniejsze z nich i podać do publicznej wiadomości z czym jak widać władze związku mają niestety problem.

Okonie i płotki otworzyły sezon

Blisko trzydziestu wędkarzy z Koła „Śniardwy” w Piszu spotkało się podczas zawodów podlodowych, które niemal każdego roku otwierają sezon i walkę o punkty w Grand Prix. W niedzielę na brania i pogodę nie można było narzekać. Jedynym utrapieniem był wilczy apetyt drobnych okoni, od których nie mogło opędzić się większość zawodników.

Wędkarze na ostrym dyżurze

Około 2.5 mln narybku szczupaka trafi tej wiosny do okolicznych jezior, dzierżawionych przez Gospodarstwo Rybackie w Rucianem – Nidzie. W tym roku małe drapieżniki są w dobrej kondycji, co daje im większe szanse na przetrwanie. Dzięki udanemu wylęgowi jest ich też o prawie milion sztuk więcej niż w ubiegłym roku.

Ryby zimy

Jezioro Roś do „narciarzy” chodziło już w miniony piątek, na wojskowe czyli Jegocin Mały, gdzie jeszcze w pierwszy weekend wiosny dobrze brał leszcz w sobotę zdecydowało się wejść dwóch ryzykantów. W miniony weekend wędkarze chodzili jeszcze po ocienionych zatokach Jegocina Dużego, Brzozolaska, Sekst, byli też na Śniardwach. Z wynikami różnie, brał głównie średni okoń. I  trzeba się pogodzić, że były to nasze ostatnie okonie wyciągnięte z przerębli. O lodzie, jeśli życie  nam miłe, lepiej już zapomnieć. Dziś przypomnijmy sobie, co łowiliśmy zimą.

Zlodowaciały śmietnik

Tego nie da się zwalić na turystów, śmieci na lodzie nie pozostawiła przecież rodzina, która przyjechała się wykąpać. Zostawili je ludzie bez kultury, którzy przyjechali na ryby, a których trudno nazywać wędkarzami. O problemie nie mówi się głośno, ale nasze jeziora zimą przypominają  wielki śmietnik. Śmieciarze muszą jednak wiedzieć, że za rzucenie puszki po piwie na lód grozi mandat.

Świąteczny objazd jezior

Trzeba przyznać, że w tym roku pogoda zrobiła wszystkim niezłego psikusa. Była zła, to bardzo łagodnie powiedziane, była beznadziejna, już gorszej pogody w święta chyba być nie mogło. A jeszcze kilka dni przed Bożym Narodzeniem, trzaskający pod nogami śnieg zapowiadał spacery, sannę i wypad na ryby w prawdziwie zimowej scenerii.

Jesień nad wodą

Dziś wrócimy do kilku okazów, które wwiększości, co prawda przewijały się już przez wędkarską stronę „Tygodnika Piskiego”. Ze względu jednak na  godne uwagi wymiary, ryby nie mogły nie znaleźć się w zestawieniu okazów, które okazjonalnie czynimy na łamach naszego tygodnika.

Wyspa kormoranów

Czasy, gdy Włodzimierz Puchalski w swej pięknie ilustrowanej książce „Wyspa kormoranów” opisywał ptasią kolonię na jeziorze Dobskim dawno już odeszły w zapomnienie. Mazury przez pół wieku zmieniły się i to bardzo. Zmiany, na korzyść wyszły bohaterom publikacji – kormorany, objęte ochroną mają się tu „jak u Pana Boga za piecem”, nad naszymi jeziorami są ich tysiące.

- Jeżeli nic nie powstrzyma tej ekspansji, za kilka, kilkanaście lat na Mazurach nie będzie ryb – mówi Marek Kragiel, dyrektor Gospodarstwa Rybackiego „Śniardwy” w Okartowie.

Zastrzyk narybku zasilił jeziora

Zastrzyk młodych ryb zasilił kilka jezior Gospodarstwa Rybackiego PZW w Rucianem – Nidzie. Do wody trafiły podrośnięte sumy i węgorze. Miejmy nadzieję, że jak najwięcej z nich dożyje dorosłości i za kilka lat stanie się cenną zdobyczą wędkarską.

Młody węgorz trafił jedynie jeziora Roś i Nidzkie, gdzie wpuszczono po  5 kg podrośniętych ryb. W sumie do tych dwóch jezior trafiło po około 500 sztuk młodych dających sobie świetnie radę, wijących się jak żmije węgorzyków. Każdy z nich ważył ok. 8 – 9 g i miał kilkanaście centymetrów długości. Zarybianie jest jedyną metodą na to, by węgorz z mazurskich jezior nie zniknął, bowiem już od kilkudziesięciu lat nie ma szans, by te tajemnicze ryby dotarły tu wiedzione instynktem z Morza Sargassowego. Drogę blokują im sieci i zapora na Wiśle we Włocławku. Dlatego GR Ruciane – Nida wiosną kupuje od Francuzów szklisty narybek węgorza tzw. montee i podhodowuje go. W lipcu całkiem spore  ryby są gotowe do wypuszczenia w liczne akweny całej Polski.